Cmentarz został założony w 1897r., gdy na Starym Cmentarzu zaczęło brakować terenu pod nowe pochówki.
Na przełomie wieków na terenie cmentarza wybudowano neogotycką kaplicę na planie krzyża greckiego.
Około 1920r. wybudowano monumentalną bramę, posadzono żywopłoty i krzewy oraz dokonano prac melioracyjnych, które miały doprowadzić do osuszenia podmokłego gruntu.
W 1926r., kiedy zamknięto dla nowych pochówków Stary Cmentarz, cmentarz stał się jednyną nekropolią w mieście.

W 1945 splantowano teren prawie całego cmentarza usuwając wszystkie nagrobki. Przetrwała zieleń. Część cmentarza przy wejściu przeznaczono na pochówki poległych żołnierzy Armii Czerwonej. Miejsce spoczynku znaleźli tam również polegli, których ekshumowano z terenu otaczającego pocztę przy ulicy Zwycięstwa.
W 1966r. na cmentarz komunalny przeniesiono zmarłych pogrzebanych na likwidowanym cmentarzu wojennym, który znajdował się przy ulicy Piaskowej. W centrum kwatery wojennej powstał w 1967 pomnik Braterstwa Broni, projektantami byli Melchior Zapolnik, Michał Kuśnierz, Romuald Grodzki i Ryszard Moroz.
W 2003r. postawiono tu przeniesiony z Placu Zwycięstwa pomnik Wdzięczności Armii Radzieckiej, który stał tam od 1954. Jego projektantami są Franciszek Duszeńko i Adam Haupt.
Na południe od kaplicy znajduje się Pomnik Martyrologii, jego twórcą jest Zygmunt Wujek.
W latach 90. XX wieku teren cmentarza powiększono o teren leżący za torami kolei wąskotorowej, co ciekawe Koszalińska Kolej Wąskotorowa, dalej prowadzi przewozy.
Podczas przebudowy głównej arterii miasta, ulicy Zwycięstwa, natrafiono na płyty nagrobne lub ich części sprzed 1945r., których użyto do tworzenia miejskiej infrastruktury. Utworzono z nich lapidarium rzeźby nagrobnej. Uroczystego odsłonięcia dokonano 23 maja 2002 w dniu święta miasta.