WAŻNE 

• Na końcu artykułu znajdują się informacje o zarządcy cmentarza. 
• Poszukujemy wszelkich informacji o tym cmentarzu, które prosimy przesyłać na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

LOKALIZACJA

Cmentarz znajduje się na terenie dawnej składnicy wojskowej na półwyspie Westerplatte w Gdańsku, przy ujściu Martwej Wisły do Zatoki Gdańskiej.

HISTORIA

Jest cmentarzem nowym. Powstał 4 listopada 2022 r. kiedy odbył się na nim uroczysty pochówek 10 bohaterskich obrońców - żołnierzy Westerplatte.

Jesienią 2019 r. zespół archeologów z Muzeum II Wojny Światowej odnalazł szczątki dziewięciu obrońców Westerplatte. 7 z nich udało się zidentyfikować. 

Żołnierzy pochowano wraz z dowódcą Henryka Sucharskiego, który był pochowany w 1971r. na znajdującym nieopodal symbolicznym, dziś już nie istniejącym, cmentarzu Poległych Obrońców Westerplatte.

Cmentarz usytuowano w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca odnalezienia zwłok poległych. Zrealizowany na planie okręgu, w równomiernych odstępach zostały rozmieszczone imienne stele symbolizujące wszystkich 15 poległych obrońców. W centralnej części założenia znajduje się pierwotny pomnik orderu Virtuti Militari. Elementem kręgu jest tzw. krzyż Dąbrowskiego przeniesiony z cmentarza symbolicznego. Całość kompleksu została oświetlona tzw wędrującym światłem, którego promienie oświetlają elementy cmentarza.

POCHOWANI

Tu pochowani są:

• Henryk Sucharski (1898 - 1946)  – major piechoty Wojska Polskiego, ur. 12 listopada 1898 w Gręboszowie, zm. 30 sierpnia 1946 w Neapolu, komendant Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w czasie obrony placówki w wojnie obronnej 1939r. 21 sierpnia 1971 szczątki majora Henryka Sucharskiego zostały ekshumowane i przewiezione do Polski. 1 września 1971 urnę z prochami udekorowano Krzyżem Komandorskim Orderu Wojennego Virtuti Militari i złożono na Westerplatte, na dotychczasowym cmentarzu symbolicznym.  16 marca 2021 za zgodą rodziny dokonano ponownej ekshumacji, a szczątki majora przeniesiono do gdańskiego kościoła św. Brygidy, gdzie oczekiwali na ostateczny pochówek na nowym cmentarzu na Westerplatte. Ostatecznie major Henryk Sucharski oraz dziewięciu poległych obrońców Składnicy Tranzytowej zostali pochowani na nowo otwartym Cmentarzu Wojska Polskiego na Westerplatte 4 listopada 2022r.
• Adolf Petzelt (1906 – 1939) - plutonowy, urodzony 17 listopada 1906 r. w Kałuszu. Syn Edwarda i Marianny z domu Płoskonka. Na Westerplatte od 20 września 1938 r. Dowódca Wartowni nr 5. Zginął 2 września 1939 r. w trakcie bombardowania Westerplatte w wartowni nr 5. Pochowany przy willi oficerskiej po zakończeniu walk,
• Bronisław Perucki (1915 – 1939), - kapral, rodzony w 1915 r. (dokładna data nie jest znana) najprawdopodobniej we wsi Rączki (woj. świętokrzyskie). Syn Kacpra i Katarzyny z domu Gaj. Przybyły na Westerplatte wraz z ostatnim wzmocnieniem 13 sierpnia 1939 r. Przypisany do załogi wartowni nr 5. Zginął w jej wnętrzu w trakcie nalotu 2 września 1939 r. Pochowany przy willi oficerskiej w zbiorowej mogile po zakończeniu walk,
• Jan Gębura (1915 – 1939), - kapral, urodzony 20 czerwca 1915 r. w Połągwi. Syn Józefa i Walerii z domu Klepacz. Zameldował się na Westerplatte wraz z wiosenną zmianą 17 marca 1939 r. Żołnierz z obsady Wartowni nr 5, zginął 2 września w trakcie bombardowania Westerplatte, pochowany przy willi oficerskiej w zbiorowej mogile po zakończeniu walk,
• Władysław Okrasa (1916 – 1939), - starszy strzelec, urodzony 2 października 1916 r. w Skolimowie pod Warszawą. Syn Tomasza i Sabiny z domu Munch. Na terenie składnicy od 30 lipca 1939 r. Żołnierz odpowiedzialny za aprowizację i wyżywienie załogi. Poległ 2 września 1939 r. w trakcie nalotu na Westerplatte w Wartowni nr 5. Pochowany przy willi oficerskiej w zbiorowej mogile po zakończeniu walk.
• Józef Kita (1915 – 1939), - legionista, urodzony w 1915 r. (dokładna data nie jest znana) w Sędziszowie, pow. Jędrzejów. Syn Andrzeja i Marianny. Zameldował się na Westerplatte wraz z wiosenną zmianą 17 marca 1939 r. Został wybrany ordynansem komendanta składnicy. Przypisany do załogi wartowni nr 5. Żołnierz z obsady Wartowni nr 5, zginął 2 września w trakcie bombardowania Westerplatte, pochowany przy willi oficerskiej w zbiorowej mogile po zakończeniu walk.
• Ignacy Zatorski (1915-1939),  - starszy legionista, ur. 25 lipca 1915 r. we wsi Baranów (obecnie Suchedniów, mieszkał w Bugaju gm. Suchedniów, woj. świętokrzyskie). Syn Andrzeja i Marianny z domu Mendakiewicz. Służbę wojskową odbywał w 4. pułku piechoty legionów w Kielcach. Przybył na Westerplatte w dniu 30 marca 1939 r. w stopniu starszego legionisty jako celowniczy ckm. Od 17 sierpnia 1939 r. został przypisany do 1. drużyny I plutonu, mającego obsadzać wschodnie placówki systemu obronnego Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. 31 sierpnia 1939 r. rozkazem dziennym Dowódcy Oddziału Wartowniczego kpt. Franciszka Dąbrowskiego przypisany do obsady wartowni nr 5. Brał udział w odpieraniu pierwszego niemieckiego szturmu na teren Składnicy w ramach obsady placówki Wał kpr. E. Szamlewskiego. Następnie walczył w rejonie wartowni nr 5. Po południu 2 września 1939 roku Zatorski znajdował się w wartowni nr 5, w której zginął w trakcie nalotu Luftwaffe. Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Orderu VM, V klasy (w 1945 r.). Rozkazem Personalnym Naczelnego Dowództwa WP Nr 749 z dnia 30. sierpnia 1945 r. za obronę Westerplatte,
• Zygmunt Zięba – starszy legionista, urodził się w 1914 r. Na Westerplatte trafił w stopniu legionisty we wrześniu 1938 r. z 5. Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. Początek działań bojowych zastał go w rejonie placówki „Prom”, stanowiącej wschodni odcinek obrony. Tam został ranny w głowę. Przeniesiono go do punktu opatrunkowego znajdującego się w koszarach. Podczas bombardowania składnicy 2 września 1939 r. został ponownie ranny – tym razem w brzuch. Rana okazała się śmiertelna. Za najwyższe poświęcenie i poniesioną ofiarę st. legionista Zygmunt Zięba został odznaczony w 1945 r. orderem Virtuti Militari V klasy.